Z okazji „Żelaznych Godów” czyli 65- rocznicy ślubu, 25 listopada 2019 r. wizytę Jubilatom złożył przedstawiciel władz samorządowych Wójt Gminy Dopiewo - Adrian Napierała.

Państwo Strażyńscy, otrzymali gratulacje, kwiaty i kosz obfitości. 

W 1954 roku w Skórzewie mieszkało zaledwie 1000 osób, dziś jest ich ponad 7 i pół tysiąca. W tamtych czasach życie wyglądało inaczej, sąsiedzi razem się wspierali i pomagali sobie przy budowie domów, prawie każdy miał gospodarstwo a drogi publiczne były tak bezpieczne, że dzieci bawiły się cały dzień na ulicy. Same chodziły do szkoły i do Kościoła.

Kiedyś, gdy sąsiad jechał koniem na targowisko podwoził przy okazji kobiety z okolicznych domów. Teraz wszyscy są zabiegani, brak im czasu na wspólne spotkania i zabawy, w każdym domu jest po kilka samochodów – wspomina Janina rodowita Skórzewianka.

Jest rok 1945 w I Liceum Ogólnokształcącym im. K. Marcinkowskiego w Poznaniu, Edward, wybitny matematyk i fizyk udziela korepetycji młodszym koleżankom. Na korepetycje z matematyki uczęszcza 5 lat młodsza od Edwarda, Janina. Marzy o studiach na Uniwersytecie Przyrodniczym, dlatego jest pilną uczennicą. Kończy szkołę i zaczyna edukacje na wymarzonych studiach. Edward jako umysł ścisły dostaje się na Politechnikę Poznańską, którą kończy z tytułem magistra mechanizacji z wynikiem bardzo dobrym.

Janina i Edward znają się od liceum, od korepetycji z matematyki, pochłonięci nauką na studiach odkładają swoją wspólną przyszłość „na później”. Edward jako młody chłopak zostaje powołany do wojsk lotniczych, tam zostaje pilotem i specjalizuje się w skokach spadochronowych.

Janina po zakończonych studiach na kierunku zootechnika otrzymuje swój pierwszy w życiu nakaz pracy. Nakaz pracy – przymus pracy wprowadzony przez partię komunistyczną. Miał on na celu zwiększenie rozwoju gospodarczego kraju, zlikwidowanie bezrobocia oraz zwiększenie poparcia dla władzy.

Jednym z popularniejszych miejsc pracy był PGR. Nakaz pracy miał bezpośredni związek z likwidacją klas społecznych. Kolejnym celem nakazów pracy wśród nauczycieli była likwidacja gwar i języków mniejszości. W tym celu ściągano nauczycieli z wiekszych miast do innych rejonów Polski.

Połowa listopada 1954 r. Janina i Edward składają sobie przysięgę małżeńską w Urzędzie Stanu Cywilnego w Poznaniu. Dzień później 26 listopada ślubują sobie miłość, wierność i uczciwość małżeńską w Kościele Parafialnym w Skórzewie. Janina początkowo pracuje w biurze, jednak po urodzeniu dzieci pozostaje w domu i zajmuje się ich wychowaniem.

Edward, ambitny, zdolny i pracowity początkowo zostaje dyrektorem w Technikum Łączności w Poznaniu, następnie dyrektorem w przyzakładowej Szkole Zawodowej im. Hipolita Cegielskiego. Już na emeryturze pracuje w Zespole Szkół Mechanicznych na Świerkowej w Poznaniu.

W 1944 roku, zostaje odznaczony Złotym Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski – Polonia Restitvta. Dla Edwarda jest to najważniejsze wyróżnienie wśród wielu jakie otrzymał w swojej karierze zawodowej.

Krzyż Kawalerski jest odznaczeniem cywilnym, nadawanym za wybitne osiągnięcia na polu oświaty, nauki, sportu, kultury, sztuki, gospodarki, obronności kraju, działalności społecznej, służby państwowej oraz rozwijania dobrych stosunków z innymi krajami.

Srebrny Krzyż Zasługi otrzymuje w 1956 roku, jest on nadawany osobie zasłużonej w pracy zawodowej lub w działalności społecznej. Następnie w 1958 otrzymuje odznakę 400 lat Poczty Polskiej z rąk ministra łączności, jako szczególnie zaszczytne wyróżnienie przyznawane pracownikom resortu łączności za szczególnie dodatnie wyniki uzyskane w co najmniej dziesięcioletniej pracy zawodowej.

Ponownie Krzyż Zasługi tym razem Złoty nadany Edwardowi zostaje w 1972 roku. Odznaczony Medalem Komisji Edukacji Narodowej zostaje w 1974 roku, jest to odznaczenie resortowe nadawane za szczególne zasługi dla oświaty.

Janina i Edward wspólnie wychowali 3 dzieci, doczekali się 7 wnuków i 10 prawnuków, jedenasty wnuk jest w drodze. 

Jubilatom gratulujemy, życzymy zdrowia i wszelkiej pomyślności.